Google. Flickr. Blogger....
Wat mooi dat we met behulp van al deze programma's de afgelopen weken een blog hebben kunnen maken voor Jim. Als dagboek voor over een tijdje.
Ook bedoeld als verbinding met de drie broers die achterbleven. En met de opa's, oma's, broers, zussen, neefjes, nichten, vrienden en vriendjes, vriendinnen en vriendinnetjes.
Dank voor al jullie reacties. Vaak een steun, soms een traan maar nog vaker een lach. Het werd een vast ritueel om de reacties met Jim 's ochtends door te nemen.
Jim heeft weer een stap gemaakt. Het is een dooddoener om te zeggen dat er nog een hele weg te gaan is, maar het is wel een feit. In zijn hoofd en in zijn lijf!
What's next?
We gaan over een maand of 6-12 zeker nog terug naar Baltimore. We zullen op dit blog ook, zij het minder frequent, zijn leventje blijven beschrijven. En we hopen dat jullie als lezers af en toe weer terugkomen. Al was het alleen maar om nostalgische redenen, om met elkaar weer even dat gevoel te delen. Of om even naar Jims lievelingsliedje te luisteren.
DANK!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten