Bijna het eind van 2010!

Voor het eerst weer eens even met de Jim op de site het hele verslag doorgenomen. Blijft een goede herinnering. Het gaat nu erg goed met Jim, blaas is minimaal 200ml groot, hij kan zo maar een hele ochtend droog blijven en blijft ongeloofelijk positief, energiek en funny.

wat zegt ie zelf:
- het gaat goed met voetbal
- op school lukt het me allemaal goed met plassen (en thuis natuurlijk ook)
- bijna nooit meer een natte broek
- en over een paar dagen ga ik veel vuurwerk afsteken

RIP

Een bijzondere dag. Op de radio alleen maar Michael. Blijkt dat Opa ook alle nummers kent, en de twins deze oude soep ook leuk beginnen te vinden. De dag rustig begonnen. Eerst shoppen in de Columbia Mall, een mc donalds lunch, zwemmen in sandy point national parc en daarna een fantastisch diner in Annapolis. Goede gesprekken vader en zoon(s). Een erg bijzondere dag.

Where are de vrouwtjes?

Dan kan het wel voelen alsof we er gisteren nog waren, maar bij het krieken van de dag bleken 'de vrouwtjes' hun ontbijttent verkocht te hebben en was er een strakke wine annex espressobar voor in de plaats gekomen. Weinig ontbijt dus, maar ja voor de beide kleine mannen was een ontbijt met een strawberry smoothie natuurlijk ook niet gek. De beide grote mannen hadden een tall capuchino en dronken deze buiten op naast een wel heel slecht omgebouwde vent, met een stem als een misthoorn. Daarna een dip in ons 'geheime zwembad' en een parasol voor opa wim, want die moest er ook aan geloven om even in het bad te zwemmen, dus met zwembroek aan en ontbloot bovenlijf.

Daarna even naar safeway om onze supermarket experience niet te missen (veel te veel en te lekker). En toen was het 3 uur en tijd om naar het ziekenhuis te gaan. Gelukkig op tijd weggegaan want aangekomen op onze vertrouwde 4e verdieping van het outpatient centre, bleek de pediatric urology afdeling verplaatst te zijn naar een nieuw en geheel eigen gebouw. Super voor Jim zo'n eigen plek zonder oude mannen, maar wel een behoorlijk eind lopen. Aangekomen bij het nieuwe gebouw bleek dat de verzekering e.e.a. toch niet zo goed had geregeld als men had gezegd (we hebben een fax gestuurd dat het ok was, eh ja, maar naar wie? nou ja, naar het ziekenhuis, hmm, weten jullie wel hoe groot dat ziekenhuis hier is? oh eh sorry). Dus even stress in de tent, maar goed de credit card deed wonderen en zo konden we toch beginnen aan onze afspraak met de 'plasdokter' en de kinderpsycholoog. Wat ongeloofelijk goed dat we zijn gegaan. Bijna 2 uur prive-aandacht van deze twee doktoren voor Jim. Wat een supervrouwen en wat een kennis. De persoonlijke aandacht die ze gaven aan Jim moest uiteindelijk wel leiden tot behoorlijke vochtige ogen bij mij, want dit was weer een enorme speciale belevenis. Jim weer helemaal empowered net als daddy, broer en Opa.

En wat bleek aan eind van de afspraak. Michael Jackson overleden. Nog een reden waardoor deze afspraak niet snel zal worden vergeten.

Alsof we hier gisteren nog waren....

Vandaag weer onze intrek genomen in Harborview, floor 15, appartment 9. Dat is dus 7 verdiepingen onder het appartement van 2 jaar geleden, indeling en view precies hetzelfde. De weg van Washington naar Baltimore voelde al alsof we er gisteren nog reden, maar nu in het appartement lijkt het net of we niet zijn weggeweest. Deze keer met drie generaties en alleen voor de fun en geen echte medische noodzaak.

Voor het raam is tweelingenland al weer gebouwd, de koelkast zit vol, de ogen vermoeid, dus morgen verder.

Weltrusten

Een maand later

Ik moet plassen...!!!!! Van iedere 30 minuten is het langzamerhand iedere 45 tot 50 minuten geworden. Dat gaat dus goed vooruit. En het mooiste is eigenlijk wel dat Jim ontzettend goed in zijn vel zit. School is erg leuk, vriendjes en vriendinnetjes te over en iedereen wil Jim wel helpen om naar het toilet te gaan (even meelopen).

Met voetbal is hij samen met Pepijn ingedeeld in Bayern Munchen en op zaterdag spelen ze competitie en op woensdag trainen, ook al leuk vind hij. Zijn litteken begint ook steeds minder rood te worden, kortom een 10!

Zijn we blij? JA! Om na al die ellende van afgelopen zomer zo'n fris en vrolijk mannetje te zien is een wonder.

wordt vervolgd........

Championsleague

Als trouwe supporters van Jim en Pepijn (die gisteren voor de 2e keer voetbalden) blijven we zeggen dat we het bijna niet kunnen geloven dat nog geen 2 weken geleden Jim een slang in zijn buik had. Ongeloofelijk hoe snel hij hersteld is!

We kunnen dus concluderen dat het allemaal erg voorspoedig gaat met Jim. Nu moeten we de komende weken er voor gaan zorgen dat we weer een plasschema gaan krijgen, en dat we zijn trainingen goed gaan doen zodat het zindelijk worden onderdeel van zijn systeem wordt.

Started

Iets meer dan een week geleden terug uit Amerika. Toen we Jim ophaalden van Schiphol, konden we onze ogen niet geloven: hij zag er erg goed uit na een weekje rust. En met alle slangen uit zijn buik leek er net of er niets aan hand was geweest. Wat een Geluk!

De week werd begonnen met halve dagjes naar school en vanaf donderdag al weer hele dagen. En: Geen luier!!!! Hij moet er nog wel erg aan wennen om zo vaak naar de WC te gaan, maar voor ons lijkt het wel alsof hij nooit anders heeft gedaan. Een wonder!